Ziek na een vaststellingsovereenkomst: waarom te laat melden risico’s kan opleveren
Werkgevers en werknemers sluiten dagelijks vaststellingsovereenkomsten. Vaak lijkt daarmee alle rust teruggekeerd: de einddatum ligt vast, de werknemer wordt vrijgesteld van werk en richt zich op de toekomst. Maar wat gebeurt er als een werknemer tijdens de looptijd van die overeenkomst ernstig ziek wordt of een ongeval krijgt?
In mijn praktijk zie ik regelmatig dat werknemers denken dat een eenmaal gesloten vaststellingsovereenkomst alle verdere vragen over ziekte en sociale zekerheid uitsluit. Dat is een misverstand. Juist op dat punt ontstaan vaak de grootste problemen.
Ziekte: een onverwachte complicatie
Recent werd ik benaderd door een werknemer die enkele maanden nadat een vaststellingsovereenkomst was ondertekend betrokken raakte bij een ernstig verkeersongeval. De arbeidsovereenkomst zou pas maanden later eindigen. Op het moment van het ongeval was daarom nog sprake van een lopend dienstverband.
De werknemer was langdurig aan het revalideren en was naar eigen zeggen nog niet volledig hersteld op de einddatum van het dienstverband. Omdat de verhouding met de werkgever inmiddels sterk was verslechterd, besloot hij zijn arbeidsongeschiktheid niet bij de werkgever te melden. Na het einde van het dienstverband werd een WW-uitkering aangevraagd en toegekend.
Pas later ontstond de vraag: had hier mogelijk sprake kunnen zijn van een situatie waarin recht op een Ziektewetuitkering bestond?
Een VSO sluit ziekte niet uit
Veel vaststellingsovereenkomsten bevatten een bepaling waarin werkgever en werknemer verklaren dat de beëindiging geen verband houdt met ziekte. Dat betekent echter niet automatisch dat een werknemer die later ziek wordt geen beroep meer kan doen op sociale zekerheidsrechten.
Beslissend is vaak of de werknemer op de einddatum daadwerkelijk arbeidsongeschikt was en of die arbeidsongeschiktheid medisch kan worden onderbouwd.
Daarbij is een belangrijk onderscheid dat vaak over het hoofd wordt gezien: een werknemer kan volledig rechtmatig een vaststellingsovereenkomst hebben gesloten en vervolgens op een later moment ziek of arbeidsongeschikt raken. In dat geval ontstaat een geheel nieuwe juridische situatie die losstaat van de oorspronkelijke onderhandelingen over de beëindiging van het dienstverband.
De vergeten meldplicht
In veel beëindigingsovereenkomsten staat een bepaling dat arbeidsongeschiktheid vóór of kort na de einddatum direct aan de werkgever moet worden gemeld.
Werknemers onderschatten vaak het belang daarvan. Wie denkt dat zwijgen de veiligste optie is, loopt juist het risico later tegenover zowel de werkgever als het UWV te moeten uitleggen waarom de ziekte nooit is gemeld.
Dat betekent niet automatisch dat rechten verloren gaan. Wel kan het leiden tot complicaties, aanvullend onderzoek en discussies over de feitelijke situatie op de einddatum van het dienstverband.
WW of Ziektewet?
Een van de meest voorkomende misverstanden is dat een eenmaal toegekende WW-uitkering definitief vaststaat.
Dat is niet altijd het geval.
Wanneer later blijkt dat iemand op de eerste werkloosheidsdag mogelijk arbeidsongeschikt was, kan het UWV alsnog onderzoeken of sprake was van ziekte op het moment dat het dienstverband eindigde. In sommige gevallen kan dat gevolgen hebben voor de aard van de uitkering.
Dat betekent niet dat een werknemer automatisch recht heeft op een Ziektewetuitkering. Daarvoor moet immers worden vastgesteld dat daadwerkelijk sprake was van arbeidsongeschiktheid in juridische en medische zin. Maar het betekent wel dat een eerdere WW-toekenning niet altijd het laatste woord is.
Openheid naar her UWV is meestal de verstandigste route
Wanneer iemand zich in een dergelijke situatie bevindt, adviseer ik vrijwel altijd om volledige openheid van zaken te geven richting het UWV.
Dat houdt in:
- het ongeval of de ziekte melden;
- uitleggen welke behandeling heeft plaatsgevonden;
- inzicht geven in de revalidatie;
- medische stukken beschikbaar houden;
- het UWV vragen om een formele beoordeling van de situatie.
Wat werknemers vooral niet moeten doen, is proberen de medische situatie achteraf verborgen te houden uit angst voor gevolgen voor de WW-uitkering. Juist dat kan later leiden tot problemen rondom de informatieplicht en mogelijke terugvorderingen.
Iedere VSO verdient een second opinion
Deze zaak laat opnieuw zien dat een vaststellingsovereenkomst veel meer is dan een document waarin alleen een einddatum en een vergoeding zijn opgenomen.
Kleine bepalingen over ziekte, meldplichten, re-integratie, sociale zekerheid en finale kwijting kunnen maanden later grote financiële gevolgen hebben.
Daarom adviseer ik werknemers altijd om niet alleen vóór ondertekening van een vaststellingsovereenkomst juridisch advies in te winnen, maar ook wanneer zich tijdens de looptijd onverwachte omstandigheden voordoen, zoals ziekte, een ongeval of langdurige arbeidsongeschiktheid.
Een goede beoordeling op tijd kan het verschil maken tussen een soepele uitkeringsaanvraag en een langdurige discussie met werkgever of UWV.
Twijfelt u of uw ziekte of arbeidsongeschiktheid gevolgen heeft voor een al gesloten vaststellingsovereenkomst? Laat uw situatie dan tijdig beoordelen. Juist wanneer de feiten ingewikkeld lijken, kunnen de juridische mogelijkheden groter zijn dan u denkt.
Contact met een arbeidsrecht advocaat in Amsterdam
Zoek je betrokkenheid en een direct, persoonlijk contact met een ervaren specialist arbeidsrecht in Amsterdam over ontslag? Bel onze gespecialiseerde advocaten arbeidsrecht voor vragen en juridisch advies.