Wettelijke verhoging bij te laat betaald loon: wanneer heb je er écht recht op?

Veel werknemers weten niet dat zij bij te laat of niet betaald loon recht kunnen hebben op de wettelijke verhoging. Deze vergoeding is geregeld in artikel 7:625 BW en kan oplopen tot 50% van het achterstallige loon. In loonvorderingsprocedures wordt deze verhoging dan ook vaak standaard gevorderd.

Onze arbeidsrecht advocaat in Amsterdam, mr. Paul Snijders, legt aan de hand van recente rechtspraak uit dat deze verhoging niet automatisch wordt toegekend—zelfs niet wanneer de werkgever duidelijk tekortschiet in de loonbetaling.

Wanneer krijg je wel de wettelijke verhoging van 50%?

De rechter wijst de maximale wettelijke verhoging van 50% alleen toe in situaties waarin de werkgever ernstig verwijtbaar handelt. Denk aan gevallen waarin de werkgever:

• willens en wetens het loon niet betaalt,
• geen redelijke verklaring heeft voor de achterstand,
• structureel in gebreke blijft.

Hoewel de verhoging maximaal 50% bedraagt, mag de rechter deze op grond van de wet matigen—zelfs tot 0%.

Matiging van de wettelijke verhoging: wat doet de rechter?

In de praktijk passen rechters vaak een staffel toe:

• 25% verhoging: wanneer er een serieuze juridische discussie was of het verweer van de werkgever deels begrijpelijk was.
• 10% of minder: wanneer de werkgever niet volledig verwijtbaar is of wanneer bijzondere omstandigheden dit rechtvaardigen.
• 0%: wanneer matiging passend wordt geacht, bijvoorbeeld bij financiële problemen van de werkgever.

Conclusie: de volledige 50% wordt maar zelden toegewezen.

Geldt de wettelijke verhoging ook voor de transitievergoeding?

Een belangrijke vraag is of de wettelijke verhoging ook geldt voor andere achterstallige bedragen, zoals de transitievergoeding.

In een uitspraak van de kantonrechter Leiden stelde de werknemer dat ook over de transitievergoeding de wettelijke verhoging van 50% moest worden betaald. De werkgever verscheen niet op zitting, waardoor de vorderingen in principe zouden kunnen worden toegewezen.

Toch oordeelde de rechter anders.

Waarom geen wettelijke verhoging over de transitievergoeding?

De kantonrechter maakte duidelijk:

• Een transitievergoeding is géén “in geld vastgesteld loon” in de zin van artikel 7:625 BW.
• De vergoeding heeft een ander doel: compensatie voor ontslag en het ondersteunen van de overgang naar ander werk.
• Daarom valt deze niet onder de wettelijke verhoging.

De wettelijke verhoging wordt dus uitsluitend berekend over het achterstallige loon en niet over ontslagvergoedingen.

Wettelijke verhoging is niet vanzelfsprekend!

Hoewel werknemers vaak menen recht te hebben op de maximale 50% wettelijke verhoging bij te laat betaald loon, beslist de rechter in de praktijk genuanceerder. De verhoging:

• geldt alleen voor loon,
• wordt bijna altijd gematigd,
• geldt niet voor de transitievergoeding,
• hangt sterk af van de verwijtbaarheid van de werkgever.