Dwaling uitgesloten – vaststellingsovereenkomst blijft overeind
In een recente uitspraak van het Gerechtshof Den Haag (ECLI:NL:GHDHA:2025:2555) trad mr. Paul Snijders op voor twee voormalige werknemers van een schoonmaakbedrijf. De werkgever verweet hen dat zij het nevenwerkzaamhedenbeding zouden hebben overtreden door zonder toestemming een webwinkel te beginnen. De werkgever eiste daarom forse contractuele boetes en wilde bovendien de eerder gesloten beëindigingsovereenkomsten deels vernietigen wegens dwaling. Volgens de werkgever zouden de cliënten hun nevenactiviteiten hebben moeten melden en zou hij de beëindigingsovereenkomsten niet, althans niet onder dezelfde voorwaarden, hebben gesloten als men daarvan op de hoogte was geweest.
Nevenwerkzaamhedenbeding: geen grond voor boete
De uitspraak van het Gerechtshof Den Haag laat zien hoe een vaststellingsovereenkomst standhoudt ondanks een beroep op dwaling. Het hof stelde vast dat de webwinkel van de cliënten volledig losstond van de bedrijfsactiviteiten van de werkgever. Het ging om een kleinschalige, hobbymatige activiteit in de verkoop van kleding en modeartikelen, zonder enig risico of concurrentiegevaar. De werkgever kon niet uitleggen waarom men toestemming zou hebben geweigerd als de activiteiten wél waren gemeld. Daarmee ontbrak de rechtvaardiging voor de zware contractuele boete van € 5.000 plus € 500 per dag.
De stelling dat de cliënten mogelijk “te veel zouden gaan werken” werd eveneens verworpen. De werkgever leverde geen enkel concreet bewijs dat hun inzetbaarheid in gevaar kwam. Dat zij regelmatig een foto op Instagram plaatsten, vond het hof volstrekt onvoldoende.
Dwaling uitgesloten – vaststellingsovereenkomst blijft gelden
Vervolgens probeerde de werkgever met een beroep op dwaling de beëindigingsovereenkomsten deels te vernietigen, om zo het salaris over augustus 2022 en de vergoeding voor juridische kosten terug te vorderen. Het hof wees dit ook argument af.
In de vaststellingsovereenkomsten was namelijk uitdrukkelijk bepaald dat partijen geen beroep op dwaling konden doen (art. 11.3). Zo’n contractuele uitsluiting is juridisch toegestaan. De werkgever kon die afspraak dus niet alsnog terzijde schuiven. Bovendien zou zelfs zonder deze bepaling dwaling niet zijn aangenomen, omdat er geen relevante schending van het nevenwerkzaamhedenbeding was.
Ook beroep op ‘andere baan’ slaagt niet
Tot slot stelde de werkgever dat de webwinkel moest worden gezien als een “andere baan” in de zin van de vaststellingsovereenkomst, waardoor de arbeidsovereenkomst al per 1 augustus 2022 zou zijn geëindigd en het loon over augustus moest worden terugbetaald.
Het hof oordeelde anders:
- De cliënten hadden geen nieuwe arbeidsovereenkomst gesloten, wat een vereiste is volgens art. 1.2.
- Zelfs bij een ruimere uitleg was van “dubbel profiteren” geen sprake: uit hun belastingaangiftes bleek dat de webwinkel nauwelijks omzet genereerde en zelfs verlies maakte.
Het loon over augustus hoefde dus niet te worden terugbetaald.
Uitkomst: werknemers krijgen gelijk; VSO blijft in stand
Het hof bekrachtigde het vonnis van de kantonrechter en wees alle grieven van de werkgever af, wat betekent:
- Geen contractuele boete
- Geen dwaling
- Geen terugbetaling van salaris of kosten
- Werkgever veroordeeld in de proceskosten
De uitspraak bevestigt dat een (door de werkgever opgestelde) vaststellingsovereenkomst (VSO) staat voor definitieve afwikkeling — precies zoals partijen dat zijn overeengekomen.
Contact met een arbeidsrecht advocaat in Amsterdam over vaststellingsovereenkomst en vernietiging daarvan
Zoek je betrokkenheid en een direct, persoonlijk contact met een ervaren specialist arbeidsrecht in Amsterdam? Bel onze gespecialiseerde advocaten arbeidsrecht en ontslagrecht voor vragen en juridisch advies over vaststellingsovereenkomsten en vernietiging daarvan.
