Wanneer wijkt de rechter af van vergoeding sociaal plan?

avatar

De medewerker was op 16 januari 2012 voor onbepaalde tijd in dienst getreden als manager. De werkgever besloot om de afdeling Mechanical, waar de medewerker  werkzaam was, op te heffen. Toen de werknemer niet akkoord ging met een voorstel tot een beëindiging van de arbeidsovereenkomst, heeft de werkgever een ontslagvergunningsaanvraag ingediend bij het UWV Werkbedrijf.

Ontbinden

De werknemer wendde zich (meteen) tot de rechter met het verzoek om zijn arbeidsovereenkomst tegen een vergoeding van € 66.535,– bruto te ontbinden.

De kantonrechter moest beoordelen of het Sociaal Plan op het ontslag van toepassing is en zo ja, of er afgeweken moest worden van de vergoeding conform het Sociaal plan. De kantonrechter oordeelde dat het sociaal plan inderdaad op de medewerker  van toepassing is omdat hij valt onder het begrip ‘medewerker’.

Evident onbillijke uitkomst

Verder onderzocht de rechter of toepassing van het sociaal plan zal leiden tot een ‘evident onbillijke uitkomst voor de medewerker’. De kantonrechter oordeelde dat dat het geval is.

De manager was nog maar sinds korte tijd in dienst bij de werkgever. Toepassing van het sociaal plan zou volgens de rechter leiden tot een onbillijke uitkomst ten opzichte van andere werknemers:

‘Kennelijk was de werkgever zelf ook die mening toegedaan, aangezien zij de medewerker  een vergoeding heeft aangeboden van ruim drie maandsalarissen’.

Kantonrechtersformule

Bij het bepalen van ‘een redelijke vergoeding’ liet de kantonrechter de kantonrechtersformule buiten toepassing, omdat die formule gezien het korte dienstverbanden tot onredelijke uitkomsten kan leiden.

Uiteindelijk besloot de rechter op grond van de redelijkheid en billijkheid een vergoeding toe te kennen die hoger is dan het Sociaal Plan of de Kantonrechtersformule, maar lager dan de vergoeding die de medewerker  had verzocht: drie maandsalarissen inclusief 8 % vakantietoeslag en 13e maand, hetgeen neerkomt op  € 23.211,99 bruto.

Conclusie

Leeftijd, lengte van het dienstverband, gezondheid en kansen op de arbeidsmarkt zijn omstandigheden waar de rechter bij het toetsen van het sociaal plan rekening mee kan houden. Ook de reden van de reorganisatie kan een rol spelen: een werkgever die reorganiseert om het hoofd boven water te houden neemt een andere positie in dan een werkgever die reorganiseert om meer winst te genereren. Uit deze uitspraak blijkt dat het (soms) zin kan hebben om geen genoegen te nemen met een in een sociaal plan opgenomen vergoeding.

Call Now Button
error: copyright WS Advocaten Amsterdam
advocaat amsterdam